Welke sporten beoefen je nu?
Ik doe diverse aerobiclessen op de sportschool. Het maakt me niet zo uit wat voor les maar lessen met een dansachtergrond vind ik het leukst . Bijvoorbeeld zumba of bodyshape, heerlijk. De ene week vind je me een paar keer in de sportschool, dan weer een week minder of zelfs helemaal niet. Hoe meer vrije tijd ik heb, hoe vaker ik ga. Dat is dan ook het fijne van naar een sportschool gaan: je kunt zelf bepalen wanneer je gaat en of je met een les meedoet of zelf traint. In de winter vind ik het heerlijk om op wintersport te gaan, dan sta ik op de ski’s.

Hoe oud was je toen je kennismaakte met sport?
Dat was al jong, op m’n vierde. Toen begon ik met klassiek ballet. Super fanatiek was ik!  Later heb ik naast klassiek ballet ook aan jazz ballet en streetdance  gedaan . Op mijn 19e  ging ik naar de toneelschool. Maar, ook daar kreeg ik weer veel lessen geïnspireerd door de dans, zoals dansexpressie en bewegingslessen, maar ook conditietrainingen. Als actrice is het namelijk heel belangrijk dat je fit bent. Als je een energieke voorstelling speelt moet je dat avond aan avond volhouden. Ik denk wel dat mijn dansachtergrond me geholpen heeft aangenomen te worden op de toneelacademie. Lichamelijk bewustzijn is namelijk een pre, je moet immers met je lichaam een verhaal kunnen vertellen.

Je doet nu vooral aan individuele sport. Wat vind je van teamsport?
Ik vind een teamsport toch ook wel erg leuk. Op de middelbare school deden we vaak aan rugby. Geweldig vond ik dat! Lekker beuken! Ik was dan ook erg fanatiek. Volleybal en honkbal waren ook favoriet alleen was ik daar minder goed in. Het leuke aan teamsport vind ik dat je samen wint, maar ook samen verliest, de gedeelde ervaring maakt het uniek. Maar, helaas, met mijn drukke en onregelmatige leven kan ik me niet confirmeren aan een team.

Wat vind je de mooiste sport om naar te kijken?
Kunstschaatsen en turnen vind ik prachtig om naar te kijken. Inderdaad, weer die dansachtergrond, hè.

Waarom is sport zo belangrijk voor je?
Ik kom uit een sportief gezin, dus eigenlijk is het me met de paplepel ingegoten. Mijn vader heeft altijd fanatiek gevoetbald, eerst nog betaald voetbal in Belgie, daarna trainer van enkele kleinere clubs. Op zondag stonden we dan langs de lijn van het voetbalveld. We spraken dan altijd af dat als m’n vader zou winnen, we friet zouden eten. In de praktijk kwam het erop neer dat we na een wedstrijd eigenlijk altijd friet aten, want als m’n vader verloor, aten we friet uit troost.

Mijn moeder is al meer dan 30 jaar lid van dezelfde gymvereniging en m’n zus doet al haar hele leven aan atletiek. Hardlopen en crossen, wekelijks doet ze mee aan wedstrijden. Daarnaast doet ze aan mountainbiken en wielrennen. Ik denk dat als je vroeg met sporten begint, het zo in je systeem zit, dat je niet meer zonder kunt. Voor mij is sporten echt een uitlaatklep. Als ik niet zo lekker in m’n vel zit, of teveel energie heb, kan ik m’n verstand echt op nul zetten, of juist alles op een rijtje zetten. En de gedachte dat ik na het intensieve sporten van mezelf mag relaxen in een heerlijke warme sauna, maakt dat ik geregeld sport, ook als ik niet zo’n zin heb.

Ben je lid van een sportvereniging?
Een sportvereniging past dus het beste bij mij, gezien mijn onregelmatige werktijden. Daarnaast hou ik van afwisseling en dat kan een sportvereniging geven. Zo zijn er maandelijks weer nieuwe lessen en wordt er geregeld weer een nieuwe hype geïntroduceerd. Die probeer ik dan ook graag uit.

Wat is je meest gekke of juist bijzondere sportervaring?
Dat was tijdens de opnames van ‘Wie is de mol’ in 2005. We kregen de opdracht een hoge berg op te fietsen. Echt zwaar was dat, want door de hoogte was de lucht ijl en er stond een harde wind. We begonnen met een groep, maar uiteindelijk waren alleen Frederique Huydts en ik nog over.

Ik kon niet meer, maar mijn vader heeft me altijd geleerd door te gaan en niet op te geven, ook al is het nog zo zwaar. Maar door mijn oververmoeidheid was ik al twee keer op de verkeerde weghelft geslingerd en men besloot mij van de weg te halen. Frederique bleef echter tot het einde doorfietsen en haalde als enige de finish. Niet te geloven, ze leek niet eens vermoeid! Het voelde voor haar als een overwinning. Alsof ze wilde zeggen: ik heb m’n kanker overleefd, ik ben genezen en nu kan ik de wereld aan! We hebben met z’n allen staan huilen toen ze aankwam. Helaas, heeft ze een half jaar later de strijd tegen die nare ziekte toch verloren, maar die rit heeft ze overwonnen! Zo geweldig!

Heb je er ooit over nagedacht professioneel sporter te worden?
Toen ik met klassiek ballet begon, had ik direct de droom om ballerina te worden. Ik trainde drie tot vier keer per week. Op m’n achtste deed ik auditie voor de dansacademie. Ik kwam door de eerste ronde heen. Als ik ook de tweede ronde zou halen, zou ik op de dansacademie worden aangenomen en zou mijn droom in vervulling kunnen gaan. Echter, ik woonde toen in Maastricht en de opleiding was in Den Haag. Dit zou inhouden dat ik in een pleeggezin zou moeten en dat wilde ik niet. Ik ben niet voor de tweede ronde gegaan.

Ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van. Een vriendin van mij is professioneel danseres en ik zie hoe zwaar beroep dat is. Je moet dagelijks keihard trainen, de verdiensten zijn geen vetpot en op je 30ste heb je toch wel je beste tijd gehad. Bovendien heb je veel kans op blessures. Nee, heb geen spijt, maar ben toch wel een beetje jaloers als ik haar zie dansen…

Welke sport zou je ooit wel eens willen gaan doen, maar is er nog niet van gekomen?
Kunstschaatsen. Ik vind het een prachtige en elegante sport. Het lijkt me geweldig om het een keer te leren. Ik heb onlangs nog geschaatst maar zwabberde alle kanten op. Ik zal nog heel veel moeten leren!

Waarom ben je ambassadeur van de Nationale Sport Week geworden?
Omdat ik mijn enthousiasme over de sport wil overbrengen op andere mensen. Ik vind het moeilijk te begrijpen dat er mensen zijn die nog nooit aan sport hebben gedaan. Ik wil als ambassadrice van de Nationale Sport Week laten zien wat er op sportgebied te doen is, want er is voor iedereen wel iets passends te vinden, of je nou slecht ter been bent of hartstikke fit.

In mijn omgeving zijn de meesten wel actief aan het sporten. Maar ik zou tegen iedereen willen zeggen die niet verder komen dan een sportspelletje achter de computer: Verrijk je horizon en ga sporten! Het geeft je zoveel energie.
Ik ben ervan overtuigd dat je op een gegeven moment niet meer anders wilt. Het is belangrijk dat die eerste stap gezet wordt. De sportweek werkt hopelijk drempelverlagend.
 
Vind je dat de Olympische Spelen van 2028 naar Nederland moeten komen?
Ja, dat zou waanzinnig zijn! Dan zijn alle ogen op Nederland gericht en dat zou Nederland goed doen. Bovendien heb ik er alle vertrouwen in dat ons land de organisatie goed af zou gaan. Daarnaast denk ik dat het de Nederlanders nóg enthousiaster maakt voor sport en dat is natuurlijk alleen maar goed voor een gezonde maatschappij. Ik zit in ieder geval op de tribune de Nederlandse sporters aan te moedigen!