Frits Wester heeft achteraf een beetje spijt dat hij geen professioneel sporter is geworden en dat houdt hem nog steeds bezig. Weten wat Frits nog meer bezig houdt? Lees verder!
Hoe oud was je toen je voor het eerst te maken kreeg met sport?
Los van de gymles op school was dat op mijn achtste. Ik mocht op voetbal. Eindelijk! Ik weet nog dat ik de hele dag in mijn wedstrijdpak liep omdat ik ’s middags mocht trainen. Het was gewéldig, ik had er zo’n zin in!
Wat vind je de mooiste sport om naar te kijken?
Voetbal en schaatsen. Voetbal omdat de spanning van een wedstrijd je 90 minuten lang in z’n greep heeft. Schaatsen blijft leuk omdat ik een grote schaatsfanaat ben. Niet alleen voor de buis, ook in het schaatsstadion zelf. Alle afstanden zijn de moeite waard, of het nu de 500 meter of de tien kilometer is, ik vind het boeiend. Het verval, het hervinden van kracht, motivatie, de aanval op de tegenstander… het blijft spannend tot de eindstreep.
Ben je meer van de individuele sport of van de teamsport?
Ik kies beiden. Binnen een team is het spelletje leuk, maar ook het feit dat je samen iets neerzet. Het aantrekkelijke van individuele sport is de strijd tegen die ander waarbij je in alle opzichten zelf verantwoordelijk bent voor het resultaat. Bij schaatsen, tennis en judo komt dat mooi tot z’n recht.
Waarom is sporten voor jou zo belangrijk?
Dat is simpel; omdat het nog steeds zo ongelooflijk leuk is. En het hoeft niet per definitie op hoog niveau hoor; een potje tafeltennis op de redactie of een partijtje voetbal zijn ook de moeite waard. Enorm genieten van sport komt bij mij om de hoek kijken bij een lange schaatstocht, skiën of zeilen. Alleen of samen met anderen. Inspanning, genieten van wat je ziet, ruikt, hoort. Zoiets is echt goed voor me.
Ben je lid van een sportvereniging?
Ja, van de watersportvereniging en de sportschool. De laatste omdat ik in vorm wil blijven. Ik voetbal met regelmaat in gelegenheidselftallen. Lidmaatschap van een sportvereniging is belangrijk, maar ik kan vanwege mijn onregelmatige werk niet steevast naar trainingen en wedstrijden. Mijn kinderen gelukkig wel.
Heb je er ooit over nagedacht professioneel sporter te worden?
Natuurlijk, welk jochie droomt er niet van het winnende doelpunt voor het Nederlands elftal te maken? Met schaatsen ben ik ver gekomen in de juniorwedstrijden. Maar er waren ook andere interesses als politiek, brommers en meisjes. Spijt dat ik ben gestopt? Toen niet, maar achteraf wel een beetje. Als ik naar schaatsers kijk, bekruipt me nog altijd het gevoel: hoe ver had ik kunnen komen?
Wat is je meest bijzondere sportervaring?
Er zijn doelpunten die ik als 10-, 11-jarig jochie scoorde die ik me tot de dag van vandaag kan herinneren. De actie, maar vooral het gevoel dat er bij hoorde. En niet te vergeten de clubkampioenschappen schaatsen of het skiën op de middelbare school. Herinneringen die vooral te maken hebben met het geluksgevoel, niet eens zozeer met de prestaties.
Welke sport zou je ooit wel eens willen gaan doen, maar is er nog
niet van gekomen?
Ik heb al zoveel gedaan, ik zou het niet weten. Een keer meedoen met de Volvo Ocean Race, daar zou ik voor tekenen. Maar zoiets is onbereikbaar op dit moment, ik heb de tijd niet om er snoeihard voor te trainen.
Waarom ben je opnieuw ambassadeur van de Nationale Sport Week?
Omdat ik geen ‘nee’ durf te zeggen tegen Erica Terpsta, haha. Maar vooral omdat ik het zo’n mooi initiatief vind. Ik ben ambassadeur voor de watersport en heb tijdens de vorige sportweken gemerkt hoe enthousiast daarop wordt gereageerd. Er zijn nog teveel jonge mensen die niet aan sport doen, dat móet veranderen. Sport is belangrijk voor een goed lijf, karakter en het vermogen samen te werken met anderen.
Vind jij dat de Olympische Spelen van 2028 naar Nederland moeten komen?
Dat lijkt me fantastisch, al weet ik nu al dat ik er niet zelf aan zal meedoen. Nederland kan de Spelen hebben, dat weet ik zeker. We hebben de capaciteit, de kennis en de infrastructuur. En Nederlanders zijn te mobiliseren. Het kost waarschijnlijk geen enkele moeite voldoende vrijwilligers te vinden om alles vlekkeloos te laten verlopen.